เขียนโดย โรเบิร์ต ดี ฮอฟ,บิสสิเนสวีค นิวยอร์ก

เมื่อรุ่นเดอะค้นพบวิธีใช้เว็บไซต์เครือข่ายสังคมเป็นเครื่องมือธุรกิจ

บางทีช่วงหลังมานี้ในอินบ็อกซ์ของคุณอาจมีอีเมลเชิญให้ไปเป็น "เพื่อน" ของใครสักคนในเว็บไซต์เครือข่ายทางสังคมเฟซบุ๊ค แล้วคุณก็ได้แต่สงสัยว่า ทำไมคุณจะต้องอยากร่วมเครือข่ายกับพวกนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ชอบปาร์ตี้พวกนี้ด้วย นั่นเป็นสิ่งที่บิล สวอร์ทซ ผู้บริหารด้านการสรรหาพนักงานในเมืองฟีนิกซ์เคยคิดเช่นกัน แต่ความคิดนั้นเปลี่ยนไปเมื่อไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา เมื่อเขาได้ดำดิ่งลงไปในเว็บไซต์เฟซบุ๊ค หลังจากได้อ่านบทความในหนังสือพิมพ์เกี่ยวกับเว็บไซต์นี้ และเขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อรู้สึกว่าตัวเองชอบเว็บนี้ โดยเฉพาะส่วนข้อมูลอัพเดทของเพื่อนที่อยู่ในรายชื่อของเขาโพสต์ไว้เป็นประจำ เกี่ยวกับกิจวัตรประจำวันของแต่ละคน แม้จะเป็นเรื่องธรรมดามากอย่างสถานที่ที่ไปเที่ยวมาหรืออาหารที่กินเป็นมื้อเที่ยง แต่สำหรับสวอร์ทซแล้วข้อมูลเหล่านั้นแสดงให้เห็นถึงเบื้องลึกของลักษณะนิสัยของผู้คน ที่วันหนึ่งอาจกลายมาเป็นลูกค้าและเป็นประโยชน์ด้านการหาผู้เชี่ยวชาญมาดำรงตำแหน่งหนึ่งๆ ด้วย "ธุรกิจของผมคือการจับคู่ลักษณะนิสัยของคน" เขากล่าว "เว็บนี้จึงช่วยผมได้มากจริงๆ ในการหาคนที่ใช่"

ปัจจุบันมีผู้ใช้หน้าใหม่ๆ ในเฟซบุ๊คเพิ่มขึ้นมากมาย แต่ความจริงแล้วผู้ใช้หน้าใหม่เหล่านั้นเป็นคนรุ่นคุณลุงรุ่นป้ากันทั้งนั้น จากข้อมูลของบริษัทวิจัยตลาด คอมสกอร์ มีเดีย เม็ททริกซ์ จำนวนผู้เข้าชมเฟซบุ๊คที่อายุ 35 ปีขึ้นไปเพิ่มขึ้นกว่า 2 เท่าตัวในเดือนมิถุนายนปีนี้เมื่อเทียบกับปีที่ผ่านมาไปอยู่ที่ 11.5 ล้านคน (ผู้เข้าชมในที่นี้คือใครก็ตามที่เข้าไปในเว็บไซต์เฟซบุ๊คดอทคอม แต่หากต้องการมีหน้าเว็บหรือสร้างเครือข่ายกับเพื่อนก็จะต้องลงทะเบียนกับทางเว็บไซต์) ผู้ใช้หน้าใหม่ส่วนใหญ่ยังไม่ได้ทำธุรกิจอะไรอย่างจริงจังผ่านเว็บไซต์นี้ เพราะมักทำกับเว็บไซต์ที่เน้นการทำงานมากกว่าอย่างลิงด์อินหรือผ่านอีเมลเพื่อรักษาที่อยู่ที่เป็นทางการไว้ แต่กลุ่มผู้ใช้วัยดึกเหล่านี้ก็สนใจความสามารถในการสื่อสารของเว็บไซต์นี้มากพอที่จะทำให้ 41% ของผู้เข้าชมมาจากกลุ่มนี้ และนั่นจะช่วยเพิ่มมูลค่าให้บริษัทเอกชนอย่างเฟซบุ๊ค ซึ่งทางเฟซบุ๊คเองเชื่อว่าการประเมินมูลค่าของบริษัทเป็นพันๆ ล้านเหรียญนั้นขึ้นอยู่กับความน่าสนใจที่จะดึงดูดผู้ลงโฆษณาที่ต้องการฐานลูกค้าขนาดใหญ่ในอินเทอร์เน็ตได

้

เมื่อได้เข้าร่วมในเฟซบุ๊คแล้ว ผู้ใช้รุ่นเดอะก็แอบย่องเข้าไปดูหน้าเว็บในดินแดนทางสังคมแห่งใหม่นี้ ด้วยคำถามยากๆ ในใจหลายคำถามอย่างเช่น ควรจะเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวมากแค่ไหน การเป็น "เพื่อน" ในเว็บไซต์นี้มีความหมายว่าอย่างไรและควรจะมีเพื่อนมากแค่ไหนก่อนที่เว็บไซต์ของตัวเองจะเต็มไปด้วยข้อมูลและคำขอร้องของคนนั้นคนนี้ และคำถามที่สำคัญไม่แพ้กันคือ การ "โพ้ก (poke) " คืออะไร (ซึ่งเป็นการส่งสัญญาณที่มีจุดประสงค์คลุมเครือที่บางคนต้องการเรียกร้องความสนใจจากคุณ) "เส้นกั้นแบ่งระหว่างชีวิตส่วนตัวและชีวิตการทำงานนั้นเริ่มไม่ชัดเจนแล้ว" มาร์ค ซัคเคอร์เบิร์กซึ่งเป็นผู้ร่วมก่อตั้ง และซีอีโอของเฟซบุ๊ควัย 23 ปีกล่าว

 

ข้อมูลสถิติด้านประชากรศาสตร์ครั้งใหม่นี้ได้แสดงถึงความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่จะเกิดขึ้นในสังคมของเครือข่าย แม้ว่าหนุ่มสาวจะไม่รู้สึกว่ามีความจำเป็นที่จะต้องแยกระหว่างเรื่องส่วนตัวกับการติดต่อเรื่องงาน แต่คนอายุเกิน 30 มักคิดว่าจำเป็น เฟซบุ๊คให้สิทธิ์บางอย่างแก่ผู้ใช้ในการควบคุมว่าจะเปิดเผยข้อมูลใดกับใครบ้าง แต่ดูเหมือนว่าการสำรวจสำมะโนประชากรในครั้งใหม่จะทำให้เฟซบุ๊คต้องเพิ่มแนวทางในการแยกแยะความแตกต่างของเพื่อนในหลายระดับ "เพื่อน" (ระดับหนึ่งคือเพื่อนที่เคยเป็นรูมเมตสมัยเรียนหรือแฟน ระดับสองคือพวกพนักงานขายหรือเพื่อนร่วมเล่นเกมออนไลน์ด้วยกัน ระดับสามคือคนที่มีอำนาจเซ็นใบประเมินการทำงานของคุณ)

การไหลบ่าเข้ามาเป็นสมาชิกในเฟซบุ๊คของคุณลุงคุณป้าเหล่านี้ไม่ได้ทำให้สมาชิกรุ่นบุกเบิกหนุ่มสาววัย 20 ปี เสียขวัญไปทุกคน แต่ก็เริ่มรู้สึกตะขิดตะขวงใจที่จะมีคุณลุงคุณป้ามาแอบสอดส่องดูเว็บของตน จนก่อให้เกิดกลุ่มต่อต้านคนแก่ขึ้นในเครือข่ายซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้วจะตั้งขึ้นมาเล่นๆ เพื่อความสนุกสนาน แต่ก็มีบ้างบางกลุ่มที่จริงจังถึงขั้นตั้งชื่อกลุ่มว่า "เกลียดคนแก่" หรือ "ฆ่ามันพวกคนแก่" อย่างไรก็ตาม "คนแก่" เหล่านั้นได้ฝังรากเข้าไปแล้ว และเชื่อมประสานเครือข่ายเฟซบุ๊คเข้ากับชีวิตของตนที่เพียบด้วยข่าวสารข้อมูลจนแทบจะรับไม่ไหวอยู่แล้ว "ผมไม่อยากรู้สึกว่าตัวเองตกยุค" เบอร์นาร์ด เอช เทเน็นบาอัม ผู้บริหารของบริษัทเพื่อการลงทุนไชน่า แคท แคปิตอลวัย 51 ปีกล่าว

และผู้ใช้สูงวัยเหล่านี้ก็ได้หาผลประโยชน์ที่แท้จริงจากเว็บนี้ด้วย พวกเขาสามารถสร้างทุนทางสังคมโดยใช้ความพยายามเพียงเล็กน้อย ในการสังเกตข้อความล่าสุดเกี่ยวกับวันเกิดของเพื่อนหญิงในรายชื่อของตนแล้วส่งข้อความไปอวยพร อีริค แจ็คสัน ซีอีโอของบริษัทที่ปรึกษาด้านการจัดการ แจ็คสัน ลีดเดอร์ชิพ ซิสเต็มส์ อิงค์ในเมืองแนเปิลส์ รัฐฟลอริดาซึ่งเป็นผู้นำการรณรงค์ต่างๆ ของผู้ถือหุ้นในการปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ของยาฮู! อิงค์และโมโตโรล่า อิงค์กล่าวว่าเขาใช้เฟซบุ๊ค เพื่อให้เข้าถึงเจ้าหน้าที่ของยาฮูบางคนที่เขาไม่สามารถติดต่อได้ด้วยวิธีอื่น

อย่างไรก็ตามคุณลุงคุณป้าในเฟซบุ๊คบางคนก็ไม่ได้ชอบเข้าสังคมอย่างที่พยายามแสดงให้คนอื่นเห็น คาร์ล คาเซลล์ ผู้ประกาศข่าววัย 73 ปี จากเนชั่นแนล พับบลิก เรดิโอ (เอ็นพีอาร์) และกรรมการตัดสินใจรายการตอบปัญหาของเอ็นพีอาร์ชื่อ เวท เวท...ดอนท์ เทล มี ได้สร้างมิตรกับผู้คนหลายสิบคน หรืออย่างน้อยก็ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น แต่กลับปรากฏว่าความจริง เมโลดี้ จอย เครเมอร์ ผู้กำกับรายการดังกล่าววัย 23 ปี เป็นผู้ดูแลหน้าเฟซบุ๊คให้คาเซลล์ "คาร์ลจะเข้ามาดูแค่ทุกๆ วันพฤหัสบดี" เครเมอร์กล่าว "เขาไม่ได้ใช้คอมพิวเตอร์ด้วยซ้ำ" โชคดีสำหรับเฟซบุ๊คที่คนอย่างคาเซลล์ดูเหมือนว่าเป็นข้อยกเว้น

ข้อมูลน่าสนใจ
113% คือจำนวนที่เพิ่มขึ้นของผู้เข้าชมเฟซบุ๊ควัยเกิน 35 ปีตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2006

ข้อมูล: comScore Media Metrix

© 2007 by The McGraw-Hill Companies Inc. All rights reserved.

ที่มา http://www.businessweek.co.th/index.php?option=com_content&task=view&id=306&Itemid=41